https://shadow.kowsarblog.ir/ fa-IR http://blogs.law.harvard.edu/tech/rss <p>این من هستم</p> <p>در میان نور روز ایستاده ام</p> <p>تکیه بر آفتابی خنک</p> <p>بانگاهی به ابر ها ایستاده ام</p> <p>من ساده ام،سادگی را از میان برگهایی زرد فهمیده ام</p> <p>که در هنگامه طلا شدن افتاده اند</p> <p>من زنده ام در تفکر</p> <p>من زمانی که بخوابم مرده ام</p> <p>از نگاه سرد تو ترسیده ام</p> <p>من زنده ام</p> <p>من به میزان تمام رویاهای برباد رفته ام خندیده ام</p> <p>من دیده ام</p> <p>اشعار سردی که به جای برادرانم سروده ام</p> <p>بو سیده ام</p> <p>جای زخمخ سینه ی مادرانی که فراوان رنجیده اند</p> <p>رنجیده ام</p> <p>جای سربازانی که داغ خم شدن چشیده اند</p> <p>چشیده ام،جای تو،جای خودم</p> <p>زندگی را من اینگونه فهمیده ام</p><div class="item_footer"><p><small><a href="https://shadow.kowsarblog.ir/من-ضعیف-نیستم">مطلب اصلی</a> در <a href="http://kowsarblog.ir/">کوثربلاگ </a>ارسال شده است.</small></p></div> https://shadow.kowsarblog.ir/من-ضعیف-نیستم <p>چه شادمانه زخاک سرد</p> <p>این جوانه های توزسته</p> <p>سربرآوردند عاشقانه</p> <p>صادقانه سجده کردند</p> <p>برخاستند</p> <p>وتعظیمی عمیق روبه قبله</p> <p>جوانه هایی سبز که اینبار سجاده ی سهراب نیستند</p> <p>خود نمازی سبز تز ،پربارتر</p> <p>برپاکردند</p> <p>گویی زمان برمیگردد</p> <p>الله اکبر</p> <p>برخاستند،که خاک لب خشکیده به پایشان افتاد</p> <p>تادستی بیاسایید</p> <p>دامان من آغوشی برای شماست</p> <p>خدارا بخواهید ملتمسانه</p> <p>جوانه ها اینبار اشک ریختند</p> <p>که چه شبنمها چکید</p> <p>سربه زیر افکندند</p> <p>دستها ساییدند</p> <p>خاک خندید</p> <p>برگها دست شد</p> <p>دستها به قنوت</p> <p>لبخند خشکید</p> <p>ابری گریید<img title="" src="http://www.blogfa.com/images/smileys/28.gif" alt="" border="0" /></p><div class="item_footer"><p><small><a href="https://shadow.kowsarblog.ir/نمازسجاده-ها">مطلب اصلی</a> در <a href="http://kowsarblog.ir/">کوثربلاگ </a>ارسال شده است.</small></p></div> https://shadow.kowsarblog.ir/نمازسجاده-ها <p>در خیابان های مسکو،میان کوچه های نفسکی</p> <p>من و یادفراموش شدنی</p> <p>خاطراتی که هرگز نبودند</p> <p>فراموش نمیشوند</p> <p>خواستن ها</p> <p>بودن ها</p> <p>دستشان در دست همدیگر</p> <p>میبینی؟</p> <p>من هنوز ترسیده ام به باغ پتر</p> <p>به برج های پنجگانه اطراف باسیل</p> <p>وآن صدوهشتادفواره</p> <p>که هر گاه به جایی میرسند از خجالت یااز غرور نگاهشان از ستاره ها می افتد</p> <p>زیباترین اشعارم تقدیم خدا</p> <p>دستان خالی ام</p> <p>به دوربینی پر میشود</p> <p>حیف عکس من که من درونش نیستم</p> <p>آفتاب و طاق نصرت های سنت پطرزبورگ</p> <p>مرااز عکس خودم میرانند</p> <p>مال خودم است اماعقده ی یک عکس تکی به دلشان</p> <p>مرااز تنها در عکس بودن به نبودن</p> <p>از همه ی این شب های سپید</p> <p>به دور از خودشان میرانند</p> <p>بیچاره ها یک عکس تکی میخواهند</p> <p>و من در حسرت یک قهوه ی دو نفره</p> <p>همچنان در میان خیابان ها</p> <p>وزیر پلهاودرکتابها کتابخانه ها</p> <p>همچنان طور خاصی رفتار میکنم</p> <p>مانند کسی که هم اکنون منتظر کسی</p> <p>در پارک قصر تابستانیقدم میزندو</p> <p>میگوید چرا اینقدر دیرکرده است.</p><div class="item_footer"><p><small><a href="https://shadow.kowsarblog.ir/منوتنهایی-خودخودم">مطلب اصلی</a> در <a href="http://kowsarblog.ir/">کوثربلاگ </a>ارسال شده است.</small></p></div> https://shadow.kowsarblog.ir/منوتنهایی-خودخودم